#3548

Osman bin Ebİ'LI-Âs (r.a.)'den; Şöyle demiştir: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) beni Tâif vâliliğlne tâyin ettiği dönemde namazımda bana bir hâl peyda olmaya başladı, hattâ ne kıldığımı bilmezdim. Ben bu durumu görünce kalkıp (Tâif-ten Medîne-i Münevvere'ye) Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in yanına gittim. Resûl-i Ekrem {Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (beni görünce) : Ebü'l-Âs'ın oğlu? buyurdu. Ben: Evet, Yâ Resûlallah, dedim. O: Seni (buraya) getiren sebep nedir? buyurdu. Ben: Yâ Resulallah! Namazlarımda bana bir hâl peyda oldu, öyle ki ne kıldığımı bilmiyorum, dedim. Efendimiz (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): Anlattığın şey, şeytân'dır. Onu bana yaklaştır, buyurdu. Bunun üzerine ben O'nun yakınma vardım ve (diz çökerek) ayaklarım üzerinde oturdum. Efendimiz (Sallallau Aleyhi ve Sellem): (Mübarek) elini göğsüme vurdu, ağzımın içine tükürdü ve: Çık. Ey Allah'ın düşmanı, buyurdu. Bu işi üç defa tekrarladı. Sonra (bana): (Git) işinle meşgul ol, buyurdu. Râvi demiştir ki: Sonra Osman şöyle dedi: Hayatıma and olsun ki, ondan sonra şeytan'ın bana sokulduğunu sanmam. Not: Zevâid'de şöyle denilmiştir: Bunun senedi sahih olup râvîleri sıka, güvenilir zâtlardır. El-Hâkim de bu hadisi rivayet ederek senedinin sahih olduğunu söylemiştir

حدثنا محمد بن بشار، حدثنا محمد بن عبد الله الانصاري، حدثني عيينة بن عبد الرحمن، حدثني ابي، عن عثمان بن ابي العاص، قال لما استعملني رسول الله صلى الله عليه وسلم على الطايف جعل يعرض لي شىء في صلاتي حتى ما ادري ما اصلي فلما رايت ذلك رحلت الى رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال " ابن ابي العاص " . قلت نعم يا رسول الله . قال " ما جاء بك " . قلت يا رسول الله عرض لي شىء في صلاتي حتى ما ادري ما اصلي . قال " ذاك الشيطان ادنه " . فدنوت منه فجلست على صدور قدمى . قال فضرب صدري بيده وتفل في فمي وقال " اخرج عدو الله " . ففعل ذلك ثلاث مرات ثم قال " الحق بعملك " . قال فقال عثمان فلعمري ما احسبه خالطني بعد