#2299

Râfi' bin Amr el-Ğifârî (r.a.)'den; Şöyle demiştir: Ben erginlik çağma yaklaşmış bir yaşta iken (meyvasını düşürüp yemek için) hurma ağaçlarımıza —veya demiş ki— Ensâr'ın hurma ağaçlarına taş atardım. Sonra (bir defa yakalanıp) Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'e getirildim. Resûl-i Ekrem (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) de bana: «Yâ ğulâm (yetişkin çocuk)! — Râvî İbn-i Kâsib demiş ki, Resul-i Ekrem (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): Yâ oğulcuğum! —Sen niçin hurma ağaçlarına taş atıyorsun?» buyurdu. Râfi' demiş ki: Ben: (Düşürdüğüm hurmayı) yiyorum, dedim. Resûl-i Ekrem: «Bundan sonra hurma ağaçlarına taş atma da yere düşmüş olan hurmaları ye.» buyurdu. Râfi' demiş ki: Sonra Resul-i Ekrem (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) elini başıma sürdü ve: «Allahım bunun karnını doyur.» buyurdu. EBU DAVUD HADİSİ VE İZAH İÇİN TIKLA

حدثنا محمد بن الصباح، ويعقوب بن حميد بن كاسب، قالا حدثنا معتمر بن سليمان، قال سمعت ابن ابي الحكم الغفاري، قال حدثتني جدتي، عن عم، ابيها رافع بن عمرو الغفاري قال كنت وانا غلام، ارمي نخلنا - او قال نخل الانصار - فاتي بي النبي صلى الله عليه وسلم فقال " يا غلام - وقال ابن كاسب فقال يا بنى - لم ترمي النخل " . قال قلت اكل . قال " فلا ترمي النخل وكل مما يسقط في اسافلها " . قال ثم مسح راسي وقال " اللهم اشبع بطنه