#1082

Abdurrahman bin Ka'b bin Malik (r.a.)'dan, şöyle demiştir: Babam (Ka'b)ın gözleri kaybolunca onu ben yederdim (beraberimde götürürdüm). Onu Cuma namazına (her) götürdüğümde Cum'a ezanını işitince Ebu Ümame Es'ad bin Zürare için istiğfar ve dua ederdi. Ben ondan bunu işittiğim halde bir süre bekledim. (Hikmetini sormadım.) Sonra içimden dedim ki = Vallahi benim bu bekleyişim bir acizliktir. Kendisi ne zaman Cuma ezanını işitirse Ebu Ümame için istiğfar ve dua ettiğini hep işitiyorum da: 'Nedir bu.*? diyerek hikmetini sormuyorum. Sonra daha önce kendisini her Cuma günü götürdüğüm gibi yine götürdüm. Ezanı işitince her zaman yaptığı gibi yine (Ebu Ümame için) istiğfar etti. Ben de ona : Babacığım! Cuma ezanını ne zaman işitirsen Es'ad bin Zürare için dua ediyorsun. Bunun sebebinin ne olduğunu bana bildiriver, dedim. Kendisi: Ey oğulcuğum! Resülullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), henüz Mekke'den teşrif etmemiş İken, Nakiü'l Hadamat (mıntıkasın)daki Beni Peyada'ya ait Harrr (köyü)nün Hezm (denilen semtinlde bize ilk Cuma namazını kıldıran zat odur. dedi. Ben: O gün (Cuma nanıa/ında) kaç kişi idiniz? diye sordum. Dedi ki: Kırk erkek (idik.)*' Diğer tahric: Ebu Davud salat (h.no:1069), İbn-i Hibban, Beyhal\i, Darekutni ve el-Hakim

حدثنا يحيى بن خلف ابو سلمة، حدثنا عبد الاعلى، عن محمد بن اسحاق، عن محمد بن ابي امامة بن سهل بن حنيف، عن ابيه ابي امامة، عن عبد الرحمن بن كعب بن مالك، قال: كنت قايد ابي حين ذهب بصره، وكنت اذا خرجت به الى الجمعة فسمع الاذان استغفر لابي امامة، اسعد بن زرارة، ودعا له، فمكثت حينا اسمع ذلك منه، ثم قلت في نفسي: والله ان ذا لعجز، اني اسمعه كلما سمع اذان الجمعة يستغفر لابي امامة ويصلي عليه، ولا اساله عن ذلك لم هو؟ فخرجت به كما كنت اخرج به الى الجمعة. فلما سمع الاذان استغفر كما كان يفعل. فقلت له: يا ابتاه ارايتك صلاتك على اسعد بن زرارة كلما سمعت النداء بالجمعة لم هو؟ قال: اى بنى كان اول من صلى بنا صلاة الجمعة قبل مقدم رسول الله صلى الله عليه وسلم من مكة، في نقيع الخضمات، في هزم من حرة بني بياضة . قلت: كم كنتم يوميذ؟ قال: اربعين رجلا