#2527

Ya'lâ b. Münye (Ümeyye)'den; demiştir ki: Rasûlullah (s.a.v.), seferberlik ilan etti. Ben de yaşlı bir ihtiyardım. Hizmetçim de yoktu. (Savaşta) Benim hizmetimi karşılayacak ücretli birini aradım. (Ganimetten kendisine düşecek olan) payını da kendisine verecektim. Derken (bunu kabul eden) bir adam buldum. Hareket (vakti) yaklaşınca bana gelip; (Ganimet'ten elime geçecek) hisselerin ne kadar olduğunu ve payıma ne düşeceğini bilmiyorum. Binaenaleyh bana bir mikdar tâyin et. (Çünkü) harbin sonunda ganimetten bana düşecek bir pay ya bulunur, ya da bulunmaz, dedi. Ben de ona üç dinar tayin ettim. Ganimeti (ortaya) gelince ona hissesini vermek istedim, (onun için tayin ettiğim) dinarları hatırladım. Ve Nebi (s.a.v.)'e varıp bu adam'ın durumunu anlattım. "Ben (bu kimsenin eline) bu savaştan dünya ve ahirette (kendisine) tayin edilen dinarlardan başka (birşey geçeceğini) zannetmiyorum." buyurdu

حدثنا احمد بن صالح، حدثنا عبد الله بن وهب، اخبرني عاصم بن حكيم، عن يحيى بن ابي عمرو السيباني، عن عبد الله بن الديلمي، ان يعلى بن منية، قال : اذن رسول الله صلى الله عليه وسلم بالغزو وانا شيخ كبير ليس لي خادم، فالتمست اجيرا يكفيني واجري له سهمه، فوجدت رجلا، فلما دنا الرحيل اتاني فقال : ما ادري ما السهمان وما يبلغ سهمي فسم لي شييا كان السهم او لم يكن . فسميت له ثلاثة دنانير، فلما حضرت غنيمته اردت ان اجري له سهمه، فذكرت الدنانير، فجيت النبي صلى الله عليه وسلم فذكرت له امره، فقال : " ما اجد له في غزوته هذه في الدنيا والاخرة الا دنانيره التي سمى