#4480

Bize Züheyr b. Harb rivayet etti. (Dediki): Bize Ya'kûb b. İbrahim rivayet etti. (Dediki): Bize Zührî'ntn kardeşi oğlu, amcasından, rivayet etti. (Demişki): Bana Urvetü'bnü'z-Zübeyr haber verdiki, Âişe şunları söylemiş: Hind binti Utbe b. Rabia gelerek: Yâ Resûlâllah! Vallahi yeryüzünde senin hanen halkı kadar zelil olmalarını dilediğim bir hâne yoktu. Bugün ise yeryüzünde senin hanen halkı kadar aziz olmalarını dilediğim hane kalmadı, dedi. Bunun üzerine Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «Nefsim yed-i kudretinde olan Allah'a yemin olsun ki, yine de!» buyurdu. Sonra Hind : — Yâ Resûlâllah! Gerçekten Ebû Süfyân pek cimri bir adamdır. Acaba onun malından çoluğumuza çocuğumuza yedirmemde bana bir vebal varmıdır? dedi. Efendimiz ona : «Hayır! Ancak ma'ruf vecihle (harca)!» buyurdular

حدثنا زهير بن حرب، حدثنا يعقوب بن ابراهيم، حدثنا ابن اخي الزهري، عن عمه، اخبرني عروة بن الزبير، ان عايشة، قالت جاءت هند بنت عتبة بن ربيعة فقالت يا رسول الله والله ما كان على ظهر الارض خباء احب الى من ان يذلوا من اهل خبايك وما اصبح اليوم على ظهر الارض خباء احب الى من ان يعزوا من اهل خبايك . فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم " وايضا والذي نفسي بيده " . ثم قالت يا رسول الله ان ابا سفيان رجل مسيك فهل على حرج من ان اطعم من الذي له عيالنا فقال لها " لا الا بالمعروف